نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسنده

کارشناس ارشد مطالعات خاورمیانه از دانشگاه آزاد واحد تهران مرکز

چکیده

ترکیه به عنوان یکی از کنشگران مهم و اثرگذار منطقه خاورمیانه، از زمان روی کار آمدن حزب عدالت و توسعه، روند های نوینی را در سیاست خارجی ترکیه در پیش گرفته است. این تغییر رویه که با پیروی از الگوهای سازه­انگارانه قابل تبیین است، توانسته مدل اسلام میانه ترکیه را به الگویی مطرح و قابل رقابت با سایر مدل­های سیاست­ورزی اسلامی موجود در منطقه تبدیل نماید . با وقوع خیز ش­های نوین در سرزمین های عربی منطقه خاورمیانه و رقابت برای به قدرت رسیدن توسط گروه های مختلف با گرایشات گوناگون در این کشور ها، بحث تبعیت و پیروی از الگویی خاص در حکومت های جدید، از مباحثی بوده است که بحث ها و مجادلات فراوانی را با خود به همراه داشته است. در این میان، ترکیه با در نظر گرفتن ظرفیت­های نرم و سخت موجود در ساختار خود و منطقه و همچنین با برجسته ساختن بافت مذهبی (سنی شافعی)، مدارای فرهنگی با اقلیت ها در داخل و نیز هم سویی راهبردی با غرب و  بزرگداشت شکوه و جلال امپراتوری عثمانی، سعی کرده از الگو های مطرح اسلامی در منطقه، (ایران، عربستان و مصر) پیشی بگیرد و حکومت­های جدید عربی و حتی جنبش های انقلابی را به حکمرانی مسلمانان میانه رو در قالب حزب عدالت و توسعه دعوت کند.

کلیدواژه‌ها