نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسنده

عضو هیئت علمی دانشکده اقتصاد وزارت امور اقتصادی و دارایی و معاون پژوهشکده امور اقتصادی

چکیده

وجود مشکلات گوناگون سبب شده است که کارایی سازمان کشورهای صادرکننده نفت (اوپک) به طور جدی مورد سؤال قرار گیرد. در سالهای اخیر، صدور نفت تنها وجه اشتراک اعضای سازمان بوده است. در حالی که – به طور بالقوه – زمینه های بسیاری برای تداوم و افزایش همکاری میان اعضا وجود دارد؛ به عنوان مثال، می توان از افزایش اهمیت گاز طبیعی به عنوان جانشینی برای سوختهای فسیلی یاد کرد. ویژگی ها و مزایای این حامل انرژی سبب شده است که گاز به عنوان سوخت قرن جدید مورد توجه واقع شود. این مسئله فرصت مناسبی را برای تنوع بخشیدن به صادرات و اشتراک نظر میان اعضا فراهم کرده است، هرچند مستلزم تغییراتی در رفتار اعضای سازمان و نیز دگرگونیهایی در ساختار اوپک است. در صورت وقوع چنین تحولی، بنیانهای اوپک تثبیت و مستحکم شده دیگر تولیدکنندگان گاز برای پیوستن به این سازمان تشویق می شوند.

کلیدواژه‌ها