نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 گروه روابط بین الملل دانشگاه رازی کرمانشاه

2 دانشیار گروه علوم سیاسی و روابط بین الملل دانشکگاه رازی

3 دانشگاه رازی

چکیده

علیرغم منافع محور بودن و نوسان در روابط کشورها در نظام بین‌الملل، ارتباط ترکیه و اسرائیل با وجود تغییرات پارادایمی در سیاست‌های آنان و با وجود تنش‌های سیاسی و لفاظی های تند طرفین نسبت به یکدیگر در موارد مختلف، در عمل پایدار بوده و محتوای این روابط را در کانون توجهات منطقه‌ای و حتی جهانی قرار داده است. پژوهش حاضر با طرح این سوال که عوامل پایداری روابط استراتژیک ترکیه و اسرائیل با وجود عوامل تنش‌زا کدامند؟، و با استفاده از نظریه آشوب، که نظمی خاص و قابل پیش‌بینی را ورای اختلافات ظاهری و غیر قابل پیش‌بینی مطرح می‌سازد، فرضیه‌ای را در این راستا، مبنی بر تفاوت در سیاست‌های اعلامی و اعمالی طرفین و وجود روابط مستحکم و استراتژیک بین دو کشور، با وجود ناپایداری ظاهری این روابط، ارائه نموده است. این پژوهش با نگرش توصیفی- تحلیلی انجام شده و یافته‌های آن نشان می‌‌دهد که با وجود اهداف گوناگون برای طرفین در ایجاد ارتباطی استراتژیکی و پایدار، سیاست‌های اعلامی و ظاهری دو کشور، مانند حمایت از آرمان فلسطین، اسلام‌گرایی، تحول در نظم منطقه‌ای و ... از سوی ترکیه، و حمایت از کردها، دفاع از دمکراسی و حقوق بشر و ...از سوی اسرائیل، لفاظی‌ای بیش نبوده و صرفا استتاری در جهت پنهان نمودن سیاست‌های اعمالی ترکیه و اسرائیل است.