نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

کارشناسی ارشد مطالعات منطقه‌ای (گرایش خاورمیانه و شمال افریقا) دانشگاه علامه طباطبایی

چکیده

سوریه که تا پایان سال 2010 میلادی از کشورهای باثبات و تاثیرگذار در منطقه خاورمیانه به شمار می رفت؛ از ابتدای سال 2011 به یکی از بی ثبات ترین، رخنه پذیرترین و محوری ترین کانون های کشمکش و رقابت منطقه ای و بین المللی تبدیل شده است. بحران سوریه به دلیل کثرت و تنوع بازیگران تاثیرگذار در سه سطح داخلی، منطقه ای و بین المللی به یکی از غامض ترین و پیچیده ترین بحران های خاورمیانه از زمان جنگ جهانی دوم تاکنون تبدیل شده است. یکی از بازیگران منطقه ای تاثیرگذار و از طرف های عمده کشاکش در بحران سوریه، قطر است. سیاست خارجی قطر در قبال ناآرامی های داخلی سوریه در ابتدا غیرشفاف و نامعلوم بود؛ به طوری که درابتدا از فعالیت های خشونت آمیز و تظاهرات اعتراض آمیز سور یها ناراضی بود و در کنار بشار اسد ایستاد؛ اما دوحه بعد از مدتی سیاست خود را تغییر داد و علیه بشار اسد موضع گرفت و به پشتیبانی از مخالفین نظام پرداخت. مقاله حاضر با استفاده از رویکرد توصیفی– تحلیلی و با تکیه بر منابع کتابخانه ای درصدد پاسخ به این پرسش است که چرا قطر در قبال بحران سوریه سیاست خارجی تهاجمی را اتخاذ کرده است؟ فرضیه پژوهش این است که قطر با هدف افزایش قدرت خود در سطح منطقه ای و برجسته سازی تصویر و نقش خود در سطح بین­المللی، رهیافت تهاجمی را در سیاست خارجی خود نسبت به بحران سوریه اتخاذ نموده است.

کلیدواژه‌ها