نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دکتری علوم سیاسی گرایش سیاست گذاری عمومی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران

2 دانش‌آموخته کارشناسی ارشد مدیریت دانشگاه آزاد اسلامی واحد نجف آباد، نجف آباد، ایران

چکیده

منطقه خلیج فارس به علت جایگاه ژئوپولیتیک ژئواستراتژیک خود در سطوح امنیتی بین­الملل، جایگاه ویژه­ای دارد. با توجه به اهمیت یافتن مفهوم ژئوپولیتیک در فضای پس از 11 سپتامبر به مانند دوران جنگ سرد به نظر می­رسد که بازیگران فرامنطقه­ای نظیر ایالات متحده آمریکا، اتحادیه اروپا و ناتو در مدیریت امنیتی منطقه­ای خلیج فارس، نقش­های جدیدی را بر عهده گرفته­اند. پژوهش حاضر با هدف بررسی «روابط ناتو با شورای همکاری خلیج فارس» و تاثیر آن بر امنیت منطقه به روش توصیفی انجام شده است. نتایج تحقیق چنین نشان می­دهند که سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران باید در راستای تنش­زدایی با کشورهای شورای همکاری خلیج فارس باشد و از بکارگیری تهدیداتی مبتنی بر ایجاد اختلال در مسیر انرژی خلیج­فارس که به عنوان حلقه ارتباطی و مسیر اصلی انرژی منطقه به خارج است، پرهیز شود و برساخت یک الگوی امنیتی مشارکتی در منطقه که از ثبات و کارایی برخوردار باشد و در ضمن همه کشورهای منطقه را دربرگیرد، تاکید شود و تلاش­هایی را نیز در این زمینه آغاز کند. همچنین با حضور ایران در ترتیبات امنیتی موجود و ایفای نقش فعال‌تر تلاش دستگاه دیپلماسی و دیگر نهادهای موثر برای حضور در پیمان‌های امنیتی موجود مانند شورای همکاری خلیج فارس و نیروی نظامی منطقه‌ای می‌تواند مقدمه‌ای برای اعتمادسازی و پذیرش نقش پراهمیت ایران از سوی کشورهای منطقه باشد. برای این منظور پذیرفته شدن ایران به عنوان عضو ناظر در شورای همکاری خلیج فارس و تلاش برای ارتقای جایگاه ایران، گام مثبتی در همین راستا ارزیابی می‌شود.

کلیدواژه‌ها