نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانش آموخته جغرافیای سیاسی دانشگاه تهران، تهران، ایران.

2 کارشناسی ارشد علوم سیاسی، دانشگاه مفید، واحد تهران، تهران، ایران

3 کارشناسی ارشد علوم سیاسی، دانشگاه خوارزمی تهران، تهران، ایران.

چکیده

خاورمیانه ­ای که در سال 1916 میلادی  براساس معاهده «سایکس-پیکو» تشکیل شد، در شرایطی وارد هزاره سوم میلادی می‌شود که هنوز هم مانند جزیره‌ای توسعه نیافته و ناامن در جهان باقی مانده است. در این میان، اکراد به عنوان بزرگ­ترین ملت بدون دولت جهان، همواره هم تأثیرگذار و هم تأثیرپذیر از این بحران‌ها بوده‌اند. وقوع بهار عربی باعث ایجاد شرایط جدیدی شده است که کُردها را نیز وارد دوران جدیدی از زندگی سیاسی و اقتصادی کرده است. این شرایط جدید ضرورت انجام پژوهش‌هایی مستقل و علمی در باب جایگاه اکراد در ژئوپلیتیک جدید خاورمیانه را بیش از پیش پر اهمیت کرده است. در این پژوهش که با استفاده از روش توصیفی-تحلیلی به رشته تحریر درآمده و روش گردآوری داده‌های آن بصورت کتابخانه ­ای است، با استفاده از رویکرد سازه ­انگاری، به دنبال اثبات این فرضیه هستیم که علیرغم تشکیل کانتون سه­ گانه (جزیره، عفرین وکوبانی) و باتوجه به موانع ساختاری داخلی و خارجی و نقش مؤثر بازیگران منطقه ­ای و فرامنطقه ­ای، تشکیل اقلیم کُردی در سوریه در وضعیت کنونی مبهم است اما در عین حال بازگشت به وضعیت قبل از 2010م هم غیرممکن است.

کلیدواژه‌ها